lesponieslilas@gmail.com / lesponieslilas.hyves.co.uk - wordt onze vriend!




"Three young girls with a shit load of energy and positivity writing, illustrating and photographing all things they like." - Joachim Baan, Anothercompany

















De jongeman in kwestie lijkt nogal op Silvester Stallone, hij heeft net zo'n scheve bek. De vrouw ligt er nogal onhandig bij en ik vraag me af of het zo überhaupt wel lukt.


Silvester ligt er ook wat raar bij, misschien is ie er nog niet helemaal klaar voor. Harde synthesizer muziek op de achtergrond, zodat elk ander geluid - heel veilig - onverstaanbaar blijft, gelukkig spreken de gezichten boekdelen. Na 10 minuten gaan ze eindelijk over tot wat actie, Silvester moet er duidelijk nog een beetje inkomen, net als de vrouw in kwestie. De jaren '80 was een geweldig decennium, zeker in dit opzicht, alles word nauwkeurig in beeld gebracht en keurig na gesynchroniseerd door een Duitser, zodat ik als kijker geen seconde hoeven te missen van dit spektakel.


Aan Silvesters gezicht te zien vindt hij het zeer opwindend, maar dat weet je nooit zeker met iemand die gedeeltelijk verlamd is aan zijn gezicht. Ik blijk toch gelijk te krijgen en op dat moment word ik bedolven onder een combinatie van Duits gehijg en harde synthesizer muziek.


Het was toch wat pijnlijk, om na 20 minuten gekeken te hebben naar opbouwende spanning en sensatie te moeten concluderen dat er geen echte spanning was en al helemaal geen sensatie. Zo zie je maar, zelfs Rocky was ooit een rookie.





Douglas est à Paris


In winkels waar ze make-up verkopen zijn alle vrouwen mooi, dan wel mooi gemaakt. Dat komt natuurlijk omdat ze verkoopsters zijn van poedertjes en smeersels die zeggen dat je er 40 jaar jonger uit gaat zien en dat je er minstens als 30 gaat uitzien, als je dat nog niet bent.


Het personeel in zulk soort winkels lachen de hele dag hun spieren stijf, en als ze je dan gevangen hebben, kijken ze je aan met een heel begrijpende blik en gebruiken ze veel verkleinwoordjes en bijvoeglijk naamwoorden en dat allemaal in een omgeving die er net zo steriel en sfeerloos uitziet als een operatiezaal, in interieurtermen ook wel omgeschreven als strak & modern.


Maar er is niks straks aan, zeker niet aan de 40-jarige-vrouwen die zonder gène geurende watertjes à 90 euro proberen te slijten aan onwetende mannen die heel onschuldig op zoek zijn naar een 'kleinigheid' voor hun vrouw. Kleinigheden vind je er niet, behalve de testers die je - nota bene - gratis mee krijgt nadat je eerst je hele maandsalaris hebt uitgegeven aan prularia.


Oppervlakkigheid of niet, everybody keeps coming and so do I, want een keertje lekker buitensporig veel geld uitgeven aan iets wat Marilyn Monroe ook altijd droeg in bed, is ook wel eens fijn.

















Big wishes for average people


Only the best is good enough is niet langer meer alleen van toepassing op big spenders, tegenwoordig is dit levens motto ook toe te passen op andere zaken. Helaas is het beste willen zijn een obsessieve aangelegenheid want wat is het beste?. Als je het beste eenmaal hebt, wil je altijd beter. Dit fenomeen is onder andere te benoemen als grootheidswaanzin en de oorzaak van vele oorlogen en het feit dat psychiaters nu een drie keer modaal inkomen hebben.


Op school word er op basis van het behaalde resultaat beslist of je over mag of wel, of je goed genoeg bent voor de volgende klas, voor sommige toekomstige obsessieve strebers en kleine napoleons ontwikkeld zich hier al de vicieuze cirkel waarin deze mensen- met een beetje ongeluk- hun hele leven lang zullen blijven zweven. Mensen die obsessief bezig zijn om hun doel te bereiken, gaan over lijken, iets wat niet te verwarren is met stalinistische strafkampen. Niemand mag hun droom als 2e Bill Gates/ Michael Jackson en/ of Lenin in de weg staan, andere, meer vreedzame overambitieuze mensen zullen je proberen te saboteren, boycotten of je proberen om te kopen met snoepjes zodat je deze nieuw gevonden droom, wat tevens die van hun is, laat varen en je schikt in een toekomstbeeld waarin je later gewoon bij een baas gaat werken, elke zondag schelpen gaat zoeken op het strand met je perfecte gezin en dat je dan geen eens meer kan herinneren dat je vroeger überhaupt ambities had.


De vraag is of het hebben van grote ambities wel zo gezond voor je is, of het daadwerkelijk gelukkig maakt als je eenmaal hebt bereikt wat je altijd al wilde, zodat niemand je meer zal bestempelen als gemiddeld maar je de erkenning geeft die je verdient bij je nieuw gevonden status. Het krijgen van erkenning is het hoogste doel in iemands leven, zelfs al zegt Maslow dat het veel belangrijker is om te eten. Mensen kijken veel liever naar een lijk van een beroemd persoon, dan naar een volgevreten vetklep die aan alle kanten in z,n kist ligt te lekken. Gelukkig is er in het dagelijks leven geen Maslow die ons vertelt wat belangrijk is in ons leven en ben je dus vrij om een carrière als hoogste leider van het communistisch halfrond boven aan je eigen Maslow piramide te zetten, want eten en veiligheid zullen er nooit zijn je jouw droommaatschappij, dus kun je die tijd best steken in het exact uitstippelen van het regime dat je gaat hanteren.


Nee, als je er een buitensporig levensdoel op nahoud, heb je geen echt leven meer, want soms is average ook good enough.





Your mother should know (better)


Na de dood van his majesty MJ, hadden Paul en Ringo eindelijk de tijd om een spoed vergadering te beleggen, want de rechten van hun muziek zouden immers vrijkomen en hoe kan je daar nou na zoveel jaren zo snel mogelijk zoveel mogelijk geld aan verdienen? Si, de ideale oplossing liet nog geen 3 maanden op zich wachten.


Voordat ik ook maar in staat was om Red Hot Chili Pepper letterlijk te vertalen, kon ik alleen nog de geremasterde versie van al hun platen van voor 1991 kopen. 3 geniale platen die op muzikaal gebied veel vernieuwende waren dan With The Beatles. Geruisloos ging het remaster proces bij The Red Hot Chili Peppers, wat geresulteerd heeft in het roemloos ten onder gaan van deze platen: The Red Hot Chili Peppers, Freaky Styley & The Uplift Mofo Party Plan, alleen nog te vinden in de 5 euro sectie bij Fame.


Deze zelfde Fame organiseerde een Beatle ontbijt op de ochtend van de lang verwachte release. Vele kochten hun mono en/of stereo box en voelde zich weer even zo blij als in 1965, toen the Fab Four ons land voor de eerste en laatste keer als band aandeden. Sommige waren gewoon blij, omdat ze er nu zeker van zijn dat ze door deze investering over 30 jaar, bij het verkopen, er iets aan over houden. Andere waren even blij met hun box als toen de Starbucks op Utrecht centraal station werd geopend, ……..(zelf in te vullen), dus.


Hoewel The Beatles ongetwijfeld de band was die precies op de goede tijd deed wat er van ze 'verwacht' dan wel niet gehoopt werd, voel ik niet de aandrang om 250 euro neer te leggen om de scheet van Ringo van die van Paul te kunnen onderscheiden.


Ik lijk de enige die er zo over denkt, maar is dat echt zo? Ben ik het misschien niet die hier over mag oordelen als persoon die altijd dacht dat het I am the apeman was in plaats van I am the eggman? Is het soms de Yoko in mij? Of is het toch verstand? Hmmm... only your mother should know.











Ik wil je naaie naaie naaie naar je huis brengen… en je dan daar neuken.


Waar ben je tegenwoordig nog als je niet neukt? Je bent a social dropout als je op je 25e nog steeds seksueel zit te bevredigen bij het filmpje van Pamela Anderson en Tommy Lee, omdat je op schoolfeesten altijd stilletjes in een hoekje cola zat te drinken, je altijd als laatste werd gekozen bij gym en als je al klaarkwam bij het zien van een sluiting die kon leiden tot een orgasme dat voor de verandering eens door iemand anders dan jijzelf veroorzaakt zou worden.


Herkenbaar? Vast niet, maar zo wel, laat je niet uit het seksuele veld slaan, liefste maagd Maria. Want wie zegt dat je alle stadia van het American Pie tafereel moet doorlopen om een niet- praktiserende porno kijker/kijkster te worden? Oui, personne.


Het kan namelijk zo zijn dat Jezus/Allah of een van die andere ooit tot je heeft gesproken of dat je gewoon altijd liever avant-garde films keek op zaterdagavond in plaats van Amerikaanse pulp over lullen in taarten en rondzwaaiende dildo`s van onmannelijk formaat, wat begrijpelijk is voor seksueel gefrustreerde.


Aangezien porno een heel moderne vorm is van de films die tegenwoordig binnen het avant-gardische circuit, want wie kijkt er tegenwoordig nou nog naar Hitchcock?


Maar… Als je een full packed van de kabel tv toch iets te duur vind en je toch heel behoeftig bent en geen serieus aanhanger bent van God, asjeblieft, probeer je dan zo snel mogelijk de sociale ladder op te neuken, misschien kom je dan nog eens verder dan de deurmat.




















Paard.


Het paard staat niet meer in zijn stal, er staat nu een ander paard in, een stom paard, eentje die lang niet zo leuk is als de vorige bewoner. Het paard is dood, dat gebeurt met oude paarden. Paarden die grijs zijn, geen tanden meer hebben en dalen zo diep als die van een Oostenrijks gebergte boven hun ogen hebben. Ik moet een beetje huilen, ik kan niet tegen dode paarden.


Dode en zielige dieren zijn niet leuk. Al vanaf heel jong moet ik huilen als ik zulke dieren zie. Bij het zien van reclames van Animal Planet waarin om geld word gevraagd voor zielige dieren in Roemenië, zoals beren die op straat moeten dansen en vervolgend in een veel te kleine kooi worden gestopt, hou ik het niet droog, daarom zap ik altijd maar snel weg.


Maar bij een dood paard kan je niet weg zappen, je kan het niet negeren omdat zo overduidelijk op het bordje boven zijn stal staat dat deze stal nu van een ander paard is en niet meer van het door mij altijd zo geliefde paardenbeest. Zijn spulletjes liggen er niet meer en het ruikt niet meer naar oud paard.


Het nieuwe paard is nog jong en gefrustreerd omdat hij geen eten krijgt. Hij wil niet lopen, hij wil alleen eten. Ik kneep m'n ogen zo samen zodat hij misschien nog gaat lijken op het oude paard, totdat ik hoofdpijn kreeg. Geen gelijkenis.


Gelukkig heb ik altijd nog mijn grote witte vriend die nooit grijzer kan worden dan dat hij nu al is, al zijn tandjes nog heeft en wiens dalen misschien net zo diep zijn als die tussen de st. Pietersberg en die ene andere berg. Ik moet niet meer huilen, want ik hou van levende paarden.











lesponieslilas@gmail.com / lesponieslilas.hyves.co.uk - wordt onze vriend!